Gevallen “Poetsvrouw”

Vandaag even een tegenvaller. Vanochtend zou ik bij Noortje gaan poetsen, eigenlijk had ik niet zo veel puf maar ik heb toch maar de stoute schoenen aangetrokken.

Toen ik de emmer, boender en de groene zeep bij elkaar geraapt had, kwam er toch een beetje werklust naar boven. Ik dacht laat ik nu eerst eens even wat aan de buitenboel doen, dus ik ben bij de buitendeur begonnen. Vervolgens wilde ik enthousiast verder poetsen, ik zette een stap op de houten vlonder en in een mum van tijd lag ik op de grond, ik viel zo achterover.

Ik was even vergeten dat de houten vlonder glad was bij nat weer. Ik kreeg de emmer sop (gelukkig groene zeep) over me heen en de plantentafel had ik bijna plat gedrukt. Mijn eerste gedachte was hoe kom ik hier weer weg, maar ik had gelukkig niets gebroken (geloof ik) dus ik heb snel de deur op slot gedaan en ik ben naar huis gestrompeld.

We hadden gelukkig een goeie spray in huis dat kneuzingen verlicht, het gaat nu weer aardig, lopen, opstaan etc. doet nog veel pijn, maar ik was al blij dat alles zo goed is afgelopen.

We gaan snel de vlonder te lijf met een hoge drukspuit en dan kan ik het poetsen weer opnieuw proberen, maar even een paar dagen wachten tot mijn ledematen weer genezen zijn.

Ja, het is wel jammer, als je zo helemaal klaar bent om te poetsen, alle energie bij elkaar hebt geraapt en je wordt dan zo te pakken genomen.