Vanochtend zijn we om kwart over vijf uit ons bed gegaan, we hadden de wekker op vijf uur gezet. Normaal slapen we gewoon lekker door als de wekker gaat. We hebben bijna niet gelapen vannacht omdat we bang waren dat we door de wekker heen zouden slapen.

We gingen vandaag mijn moeder naar het ziekenhuis brengen en we moesten nog twee uren rijden en ja we zijn toch altijd bang dat we in een file terecht komen. Het was toch best druk op de weg, ondanks de vakantietijd. We waren gelukkig ruim op tijd bij mijn moeder, ze was heel blij dat we er waren, ze was ontzettend nerveus en bang.

In het ziekenhuis hebben we eerst lekker een bakje koffie en een broodje met haar genuttigd. Om half elf zijn we naar de afdeling gegaan waar ze zich moest melden. Ze was zo moe, dat we haar gelijk in een bed hebben gelegd. Wij hebben met een verpleegkundige alles doorgenomen en toen zijn we naar de stad gegaan. Mijn moeder moest intussen onderzocht worden en ze moest een aantal prikjes ondergaan.

Toen het bezoekuur was aangebroken zijn we weer naar haar toegegaan lekker even een zijden bloemstukje(echte bloemen mag niet) gekocht en een paar peren, hier is ze dol op.

De andere patiënten vertelden ons, dat ze steeds naar de klok had gekeken en zich had afgevraagd waarom het nooit!!! vier uur werd. Toen het eindelijk vier uur was en wij binnen kwamen lag ze heerlijk te slapen. Wat was ze blij!!! dat ze ons zag, toen ze even wakker werd.

Aan het eind van de midag zijn we weer naar huis gegaan, we werden getrakteerd op dik 9 kilometer file, nou ja, dit konden we nog net aan. In ieder geval is het voor ons een gerust gevoel, dat ze vannacht in het ziekenhuis ligt en niet alleen thuis is.