Vanochtend zijn we weer vroeg naar mijn moeder gegaan. Haar lievelingszus met haar dochter zou komen en die vonden het toch ook wel prettig dat wij er ook even waren. Haar zus is 82 jaar en dan is het toch best emotioneel als je van je lievelingszus afscheid moet nemen voor altijd. Fijn dat ze beide gelovig zijn en dat ze een klein beetje hopen om elkaar weer in de hemel tegen te komen,mijn moeder zegt altijd, nou ik weet niet of het zo werkt.

Mijn moeder slaapt veel en af en toe slaat ze even de ogen op, ze krijgt veel pijnbestrijders, dus daar is ze erg moe van. Ze had toch wel in de gaten dat haar zus Gerrie en haar dochter Greetje er waren, ze lachte af en toe en ze pakte hun handen en kneep erin en stak dan haar duim omhoog, dit betend bij mijn moeder dat ze geniet.

Mijn moeder heeft veel geschaakt en heel even kon ze de dochter van Gerrie vertellen dat ze een album heeft waarin ze met een Rus schaakte. Gelukkig hadden wij dit voor haar meegenomen, toen Greetje dit zat te bekijken, zag ik even een glimlach op haar gezicht en vervolgens viel ze weer in slaap.

We hebben in het Hospicehuis gegeten, de verzorging had een prachtige uitgebreide tafel gedekt voorzien van allerlei lekkere dingen. Daarna zijn Gerrie en Greetje weggegaan en wij zijn nog even gebleven, het is heel moeilijk om weg te gaan, eigenlijk wil je steeds bij haar zijn, wachten op dat moment dat ze nog wat wil zeggen.