Vandaag gedichtendag

Dit is vandaag voor mij een bijzondere dag, de gedichtendag ! Eigenlijk heb ik er nooit wat mee gedaan, maar nu klim ik in de pen (toetsenbord) en ik heb twee voor mij bijzondere gedichten.En waarom zijn deze voor mij zo bijzonder? Het ene gedicht is door mijn jongste broer voorgedragen bij het afscheid van mijn moeder en het andere gedicht is gemaakt door mijn oudste broer Het gedicht wat mijn jongste broer heeft voorgedragen is:

COCON

Ergens………achter in een donker woud heeft een rups een cocon om zich heen gebouwd. Het eeuwige kruipen maakte haar vreselijk moe ze sleepte zichzelf naar dit veilige plekje toe. In haar cocon heeft ze kracht en warmte gekregen, maar voelde zich eenzaam en kon zich niet bewegen. In de cocon bleef ze klein Maar diep in haar hart wilde ze graag een vlinder zijn. Ze is alleen bang voor de enorme verandering die ze zal ondergaan En voor wat haar straks te wachten zal staan. Dapper als ze was, besloot ze zich aan de natuur over te geven, en te vechten voor een gelukkig leven Ze voerde in haar cocon een zware strijd Ze raakte de controle over haar lichaam en leven kwijt Op een dag scheen er een zonnestraaltje door haar cocon Dit is het moment waarop voor haar een nieuw leven begon Ze ontpopte zich in de warmte van de zonnestralen Ze voelde dat dit de bron was, waar ze echt liefde kon halen. Haar kleurrijke vleugels spreidde ze uit in het licht Ze genoot van haar vormen, een prachtig gezicht. Ze vloog over zeeën, langs bergen, door dalen Ze rustte op bloemen en durfde nectar te halen. Ook hield ze van sterren en vloog graag bij nacht. De aangename stilte heeft haar tot eindeloos dromen gebracht De wereld lag open, ze voelde zich vrij, diep in jou hart zit deze vlinder, die vlinder, dat ben jij.

Bron: Cocon

Mijn moeder is overleden op 14 augustus 2007

Het gedicht wat mijn oudste broer heeft gemaakt voor de 160-wedstrijd

De 160 is een nieuwe gedichtenvorm gebaseerd op sms format.Elk gedicht bestaat uit 160 tekens, het maximaal aantal tekens van een sms’je. De 160 is de 21e-eeuwse haiku compact, dwingend,rigide, vormvast. Een poëtische dwangbuis.

januari morst nog millibaren klûnt over de kalender in boalsert, snits en bartlehiem oh februari streng in de leer fries frieslân voor klappen op het tjeukemeer

Dit gedicht heeft in nrc- next gestaan en op de gedichtensite van voorgenoemde krant.

Ik heb deze twee bijzondere gedichten vandaag een plekje in mijn dagboek gegeven omdat ik twee broers heb en dat ze beide gepresteerd hebben om mij de inspiratie te geven om op gedichtendag 2008 een plekje in mijn dagboek te krijgen. Als enige zus ben ik toch maar heel trots dat beide broers iets bijzonders met hun leven doen, niet stilstaan, maar steeds maar op zoek naar………..