Vakantieperikelen

Wat neem ik mee,wat moet ik aan? Het kan vriezen, het kan dooien, maar dat laatste betwijfel ik. Allemaal briefjes met korte teksten, zoals kachel wat lager, de buren op de hoogte brengen, koelkast even checken etc. Tassen alvast klaarzetten, nou ja wel wat vroeg, maar dan staan ze er alvast maar. De tulpen die op onze bar eigenlijk aan vervanging toe zijn worden niet verschoond en de blauwe druifjes worden wat korter geknipt door mij.Ze moeten maar even kort geknipt in de vensterbank staan. Zou dit het zijn waarom ik eigenlijk geen vakantiemens ben? Nou, gelukkig gaan we nog niet, dus ik ben gewoon wat aan het zeuren. Toch heb ik eigenlijk wel vreselijk veel zin om even weg te gaan, ik ken mezelf ,dus ik weet zodra de vier wielen van de auto zich in beweging zetten krijg ik een vakantiegevoel.

Heimwee zou dat het misschien kunnen zijn??? Mijn eigen vertrouwde omgeving die ik dan even moet achterlaten? Als ik het vertel aan mensen dan kunnen niet veel mensen zich er iets bij voorstellen, vakantie is toch het fijnste wat er is? Je geest verruimen etc. Nou ik hoef mijn geest niet te verruimen, als ik op vakantie ga ben ik al tevreden met een hobbywinkel en saampjes genieten van gezellig eten en gezellig ’s avonds bij het kaarslicht zitten, maar misschien bedoelen de mensen dit wel “met je geest verruimen”, ach ja, misschien bedoelen ze dat !!!!! Gek, ik dacht dat het iets bijzonders moest zijn om een vakantie leuk te vinden. Terwijl ik dit schrijf krijg ik gewoon zin om er even tussen uit tegaan, maar dan ook heel even en dan volop genieten.

Oh jee ik heb nu al zoveel opgeschreven dat ik eigenlijk niet weet wat ik eigenlijk op wilde schrijven. Oh ja, ik weet het al, ik had vanmiddag weer gitaarles , het ging hartstikke goed. Ik moest laten horen wat ik allemaal had geoefend, nou ik had een goeie middag, het ging bijna van een leien dakje. Daarna hebben we saampjes nog intrek genomen op een zonnig terras en ons daar laten verwennen met een trappistje. We hadden een heerlijk zonnig plekje, en dat in februari! Toen we thuis kwamen heb ik een grote pan met gehaktballen gebraden en spruiten en aardappeltjes gekookt. Heerlijk knus, kaarsjes aan, kacheltje aan en gezellig handwerken en wat lezen, meer heeft een mens eigenlijk niet nodig en toch schijnt af en toe eens goed te zijn om er heel!!! even!! uit te gaan.