Vanochtend weer zo vroeg uit bed, het begint een heel klein!!! beetje te wennen. Als de wekker gaat dan draai ik me nog vele malen om, maar toch doe ik het met een soort schuldgevoel, zelfs wat knagend. Ik hoor dan steeds stemmetjes ,die mij vertellen op een bijna dreigende toon, “je moet uit bed”. Als ik er uit ben en ik zit lekker te breien dit vergezeld van een overheerlijk kop expresso koffie, dan valt “het”mee. Dan ben ik snel afgeleid door de natuur buiten, ik hoor de vogels fluiten en ik zie het licht worden. Dit heeft ook wel iets heel moois.

Vanochtend is de dakdekker begonnen met het dak waterdicht te maken en de lichtkoepels aan te brengen.De timmermannen hebben binnen verschillende klussen gedaan. Om half één is het weekend begonnen voor de timmerlieden. Wij zijn vanmiddag met onze dochter en haar vriend stoelen gaan kopen voor het atelier. Ik ging voor een speciaal soort stoelen, maar ik kom met hele romantische stoelen naar buiten. Daarna zijn we nog naar de vloerenboer geweest, even de plankjes bestellen die het droompaleisje af maken. Het is heerlijk al die mooie en nieuwe inpulsen, maar we merken beide dat we niet meer zo “piep”jong zijn, het kost best veel!! energie. Maar we hebben het zelf gewild en ach het is ook heel spannend en dat is ook heel erg leuk!!!! Mijn hersentjes kraken de hele dag, waar en wat en wie en hoe zal ik alles een plaatsje gaan geven en waar zie ik nog iets bijzonders om neer te zetten. Tussendoor speel ik lekker gitaar, want ja ook deze heeft een hele belangrijke rol in mijn leven ingenomen.. Toen we weer thuis kwamen aan het eind van de dag was de dakdekker al naar huis. We zijn even gaan kijken naar de afwerking van het dak en de lichtkoepels. In één woord, prachtig en het mooie vind ik dat ik de lucht zie als ik naar boven kijk.