
Hoezo?? Burocratie???

Het is al ruim eem een jaar geleden dat mijn moeder is overleden, maar we krijgen nog steeds post. We kregen een envelop (een aanmaning) van de gemeente waar mijn ouders zijn overleden.Dit ging over de verzorging van hun graf, we werden even verwittigd om dit te betalen. Wij vanochtend maar weer eens de de telefoon opgepakt en de instantie gebeld en verteld dat de begrafenisverzekering dit voor tien jaar betaald. Nou ,voor dat we dit uitgelegd hadden aan de betreffende persoon aan de telefoon waren we een dik kwartier verder. Vlak daarna werden we doorverbonden naar degene die er van af moest weten,vervolgens moesten we weer alles vertellen, geboorte datum van beide ouders, datum van overlijden en alle belangrijke gegevens van diverse formulieren. Dus je zou denken, ze begrijpen het en weten waar het over gaat, de zucht van opluchting was goed en duidelijk te horen hier in onze woonkamer.Helaas!!!!!!!! Na een dik half uur aan de telefoon te hebben gezeten, had de persoon aan de andere kant een goed idee. Als U van alles even een kopie maakt en hier even een briefje bij doet over hoe en wat en daar ook even de geboortedata en de overlijdensdata van uw ouders bij vermeld, dan zoeken wij dit even uit.
We hebben gelijk de gemeente Amersfoort gebeld(hier woonden mijn ouders) en gevraagd of ze even wilden wachten om een deurwaarder te sturen, want ja zeiden we , alles komt goed, maar het heeft tijd nodig. Gelukkig was men hier vol begrip en zei: we houden het een paar maanden in onze lade. Ik word daar wel triest van, dat alles zo moeilijk gaat, wij hebben de administratieve dingen afgehandeld en niets is ” zo” maar gegaan. Hoe kan dat toch, hebben mensen die ergens werken geen gevoel meer met het werk of moet ik de computer de schuld geven? In de tijd dat ik nog werkte bij de Politie was accuraat zijn ieder moment nodig en als ik even de hersentjes er niet bij had werd ik op mijn vingers getikt. Ik mocht en kon nooit de computer de schuld geven, ik had verantwoording voor wat ik deed.
Mijn atelier, ja mmmmm…. , ik kan haast niet wachten, het gaat zo mooi worden. Vanmiddag hebben we nog wat leuke dingen gekocht, lampjes etc. Niet zomaar lampjes, maar hele grappige romantische lampjes. Ik heb er geen foto van gemaakt, die foto’s maak ik als dat over een poosje in mijn atelier staat. Vanochtend is een buurvrouw gezellig wezen koffiedrinken en hebben we heerlijk gebabbeld over het atelier. Ja ,ik loop er van over, dus ik moet dan gewoon oppassen , dat ik dan ook nog vraag, zeg ,hoe gaat het met jou? Gelukkig vinden de buren het ook hartstikke leuk en leven helemaal mee.Morgenmiddag hebben we onze eerste handwerkmiddag weer na de zomerstop.
Nog even iets moois, mijn schoonzus is weer ontslagen uit het ziekenhuis na een paar weken. Alles gaat gelukkig goed, nou die heeft echt geluk gehad, na een gesprongen ader in haar hoofd. Ze moet nu gewoon lekker rustig aan doen en komt alles weer goed. Ze heeft helemaal geen uitval gehad, en dat is echt!!! geluk hebben.


