14 augustus zal altijd een bijzondere dag blijven

Vandaag is het twee jaar geleden dat mijn moeder is overleden. Z’on dag komen dan zo de herinneringen aan die dag weer boven. Het moment dat we gebeld werden dat het nu niet meer zo lang zou duren dat we voorgoed afscheid moesten gaan nemen van onze moeder. Ook de uitgebreide lunch die we kregen van de Hospice waar mijn moeder haar laatste dagen heeft doorgebracht. Hier zaten we met alle kinderen en kleinkinderen. Vlak na deze lunch moesten we naar boven en daar was dan eindelijk het moment gekomen dat mijn moeder verlost was van haar pijn en haar verdrietjes. Ja, dit heeft zo de hele dag door mijn hoofd gedwarreld.

Dit schilderijtje heeft mijn moeder gemaakt vlak na het overlijden van mijn vader. Ze keek er naar als ze verdrietig was, ze had de leegte en de stilte in haar schilderijtje geschilderd.