Het is maandagavond en het is weer hartstikke donker buiten. Vandaag was het trouwens een mooie dag, niet echt koud en af en toe wat zon. Ik zit nu even te denken wat ik zal schrijven,de dagen gaan soms zomaar voorbij. We hebben de wasruimte ingericht, alle zeepjes en schoon- maakspullen weer uit de schuur gehaald etc. Het is een heerlijke ruimte geworden, lekker weer een vouwtafel voor het wasgoed. Ook onze dochter en haar vriend zijn weer langs geweest, ze komen eigenlijk iedere zondag . Ze zitten vol van hun trouwplannen dat in april gaat gebeuren, over een week gaan ze in ondertrouw.

Afgelopen zaterdag kwam ons buurjongetje “Rick” even de krant omruilen.Toen hij van mijn echtgenoot begreep dat ik in mijn atelier was, kwam hij een kijkje nemen. Nou hij raakte niet uitgevraagd over alle spullen die er staan. De kabouters, de poppen en de aapjes in de boom kregen alle aandacht. Iedere keer zei hij, Greetje wat knap , dat je zoiets kan maken. Op het laatst vroeg hij, hoe maak je dit? Ik liet hem even zien hoe ik een patroon op stof leg en daarna dit uitknipte en dan met spelden inelkaar zette en dat ik daarna met de machine inelkaar stikte. Ook stond hij de paspop aan alle kanten te bekijken hoe nou die quilt vast zat, en hij verbaasde zich dat de quilt nu veranderd was in een jurk. Hij zei, als je nu twee paspoppen hebt hoe doe je dat dan, ik zei, kijk maar, ik heb nog een paspop en daar heb ik een pop op gedrapeerd. Hij lachte en zei,ja dat is ook leuk. Rick is nog maar zes jaar, maar ik verbaasde me echt over hoe hij alle aandacht voor de gemaakte spullen had. Na een spekkie uit de glazen pot te hebben gegeten, zei hij, ik ga maar snel naar ons pap.

Nieuwtje uit de natuur:

Deze paddenstoelen groeien op de plek waar onze auto staat.