Het is alweer vrijdagmiddag geworden en jammer het regent intussen. Gisteren was het zo’n mooie dag, even geen vorst, het was heerlijk buiten. Ik heb nu de wasmachine net gevuld en een hele tijd met mijnschoonzusje (Marja) gebeld. Ze wilde weten of ik alweer wat opgeknapt was. Wel ben ik van de misselijkheid en de hoofdpijn af, maar ik nies nog veel en nog wat verkouden. Ach dat lijkt er op of het aan het opknappen is. Mijn schoonzusje en zwager waren ook al de hele week grieperig.

Gistermiddag hadden we onze handwerkmiddag, ik had weer gezellig kaarsjes aangestoken in mijn atelier en de kachel flink opgepord, zodat het behaaglijk warm was. Er waren er veel, maar het was reuze!! leuk en gezellig, ondanks dat er ook een paar vrouwen grieperig waren, werd er keihard gewerkt. Doordat er een aantal vrouwen bezig zijn met hardanger borduurwerk was het soms muisstil en dan kon je een ieder zachtjes de weefseldraden horen tellen. Ik heb zonet even een kiekje gemaakt van mijn eerste kennismaking met hardanger. Het is best leuk om te doen, Truus probeert iedereen het mooie borduurwerk eigen te maken.

Ze hipt van de ene stoel naar de andere om iedereen te helpen.

Jannie was er ook weer na een lange tijd, ze is weer een stuk opgeknapt , het verlies van je man kun je niet zomaar opzij schuiven. De pijn en het verdriet wordt wat beheersbaarder na een lange tijd, maar het gemis blijft. Je bent ineens helemaal alleen en dan wordt er van je verwacht, dat alles gewoon weer door gaat. We waren in ieder geval blij dat ze er weer was en ze is gelijk aan “de badende” dame begonnen. Deze staat op mijn handwerksite. Ze heeft met wat hulp van mij lapjes geknipt en aanelkaar gezet, ik zag haar genieten dat ze er “weer was”.

Oh , nog een grappige foto van onze kip, Grijsje heet ze. Ze is een poosje in de kamer geweest, wel op de arm van mijn echtgenoot, ze genoot toen ik haar aaide. De oogjes gaan dan dicht en je hoort ze zachtjes genieten.