4 maart de geboortedag van mijn moeder

Een kerstkaars , ja wat hield mijn moeder van de versiering van Kerst, het was bij haar het hele jaar Kerst.

Vanochtend toen eindelijk mijn ogen heel voorzichtig open gingen en dit was even na acht uur dacht ik gelijk aan de verjaardag van mijn moeder, die vandaag was. Blij, tegelijk dat ze nu rust heeft en dat ze hopelijk kan genieten, zonder de benauwdheid die haar de laatste jaren van haar leven de “sjeu” weg nam. Ondanks dat heeft ze toch nog veel genoten van de kleine geneugten. Een bezoekje van haar kinderen. Even met de rolstoel (deze werd gereden door de werkster) naar de binnenstad van Amersfoort. Als ze weer alleen was nam ze intrek in een klein kamertje in haar aanleunwoning. Hier stond een computer en daar had ze een schaakprogramma op, als ze schaakte en dit onder het genot van een sigaretje, kwam ze helemaal tot rust en voelde ze zich fijn en kon ze haar benauwdheid even vergeten. Ja, roken was niet goed voor haar volgens de doktoren, en dat is ook niet goed als je astma hebt, maar ze werd zo rustig van een sigaret. Uiteindelijk heeft de kanker haar overlijdingsdatum bepaald. Ik hoop dat ze in de hemel een fijne geboortedag viert, ze was de ene dag gelovig en de andere dag zette ze zich af tegen het geloof. Ze was erg gevoelig voor sfeer en ik kan me nog herinneren dat ze naar de Pinkstergemeente ging. Ze vond dat prachtig , het zingen, het klappen en opstaan tijdens het zingen. Mijn vader liet dit geworden, hij dacht, dit gaat wel weer over en ja hoor, na een paar diensten vond ze het ook best vermoeiend op haar leeftijd. Nou Mam, hopelijk heb je Pa intussen al ontmoet en kunnen jullie gewoon verder gaan waar jullie waren gebleven. Ik geloof niet dat er nog wat is na dit leven, want ik heb nog niemand ontmoet die ons heeft verlaten. Maar misschien komen jullie als iets anders terug, als een vlinder om me heen dwarrelt of een roodborst maar in mijn buurt blijft, dan denk ik heel zachtjes, zijn jullie dit of is dit een teken van jullie? Wel jammer dat ik jullie mijn atelier niet meer kan laten zien en dat ik jullie niet meer kan vertellen dat ik gitaar speel. Pa, ik ben druk bezig met het mooie muziekstuk van Bach, wat jij altijd op je orgel speelde, Jesu bleibet meine Freude. Wat zou je trots zijn, maar misschien pikken jullie er toch iets van mee, jammer dat ik daar nooit achter kom. Mam, deze dag blijft altijd een bijzondere dag.