Het is “even” stil geweest

De redenen hiervan is, het verliezen van mijn (schoon)moeder.Verleden week is ze met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Ze had het heel erg benauwd etc. We hebben afgelopen vrijdag (14 januari)een groot gedeelte van de dag met alle kinderen bij haar bed gezeten. Toen we ’s avonds allemaal naar huis gingen (op één zus van Willem na) is ze een uurtje daarna overleden. Ze heeft de mooie leeftijd bereikt van 91 jaar.

Afgelopen woensdag hebben we definitief afscheid van haar genomen. Het was een prachtige begrafenis, er werden mooie gedichten voorgelezen en er werd van mijn (schoon)moeder een korte levensloop verteld. Na de begrafenis was er gelegenheid tot condoleren. We hebben heel!!! wat handjes geschud, er waren heel veel mensen die haar kenden. De avond ervoor was het ook condoleren, nou hier stonden ook hele lange rijen.

Moeder Nel heeft veel verdrietige mensen achter gelaten, haar kinderen, kleinkinderen, achterklein- kinderen en haar dikke vriendinnen.(70 jaar lang). We denken aan haar als een lieve vrouw die altijd graag mensen om haar heen had. Het was nooit haar nooit te veel.

(dit is een gedeelte van de rouwkaart)

Het bijzondere van haar overlijdensdatum is de 14de, mijn ouders zijn ook beide op de 14de gestorven.Wel in een andere maand, maar toch vind ik dat heel bijzonder.