Bron: Wikipedia

Sinds de klok is verzet worden we niet zoals gewoonlijk kwart voor negen wakker, maar kwart voor tien. Ons lichaam moet zich gewoon herstellen en aan de omschakeling wennen. ’s Nachts word ik om drie uur wakker en val dan zo tegen half vijf weer in slaap. Ik had er nooit last van, ik hoorde mensen weleens klagen over de omschakeling van de tijd . Dan dacht ik, hoe kan dat nou, maar nu begin ik er zachtjes aan te twijfelen of ik er ook geen last van heb.

Onze trouwe gast “de Goudfazant” staat iedere ochtend voor onze openslaande deuren.

Hij kijkt dan wat teleurgesteld,het is net of hij om eten vraagt. We hoorden vandaag van onze buren , dat er nu ook een “vrouwtjes” fazant losloopt. We hebben haar nog niet gezien, maar dat kan een mooi paartje worden .

Gisteren zijn we naar München Gladbach geweest, we zijn naar een wolfabriek geweest. Ik ging voor wat merinowol en zijde om te vilten. Nou dit leek wel het paradijs, vele kleuren wol en naaldvlies(oa). Ik heb wat mooie kleurtjes merinowol gekocht en een paar kleurtjes naaldvlies.Ook heb ik twee zakjes zijde mee- genomen, dit is zo mooi om te verwerken bij het vilten. Wol is dof en bij zijde draden is het effect glanzend. Ik heb nog een hoofdband gemaakt, naast de band die ik op de cursus heb gemaakt. Mijn foto nemen staat op een laag pitje, maar ik zal er echt een foto van maken dit weekend.

In mijn atelier heb ik nog een mooie “vilttafel”gemaakt, deze heb ik van onze dochter en schoonzoon gekregen. Ze hadden geen plaats meer voor die tafel, ja ook hier kan ik best een foto van maken. Nou ik ga dit echt doen hoor.

Vanmiddag ben ik weer naar gitaarles geweest, ik had niet zoveel puf, maar toen ik eenmaal weer aan het zingen en het spelen was, kwam de energie vanzelf. Ik heb weer een nieuwe song geleerd, nou ja ik moet de tekst en de melodie nog op mijn harde schijf krijgen( mijn hersentjes) Maar het is een prachtige song, het is “Motherland” van Nathalie Merchant.

Sinds een paar dagen scharrelt er in onze tuin een bijzondere gast. Het is een goudfazant. Hij is prachtig om te zien,de kleuren zijn heel sprekend.

Hij maakt ook een heel grappig geluid, soms komt hij geheel naar onze openslaande deuren toe. We denken dat hij dan wil eten, onze poes zorgt er dan voor dat de Goudfazant een stapje achteruit doet. De Fazant gaat dan maar weer onder het vogelhuis zitten en wacht op de “vallende” zaadjes. Wel heel gezellig zo’n bijzonder dier in de tuin. Het is een voliére vogel, dus ik denk dat hij ontsnapt is. Om hem te vangen valt niet mee, de Fazant kan vliegen en wij helaas niet.

Toch heb ik nu het idee dat hij elders is, want we hebben hem nog niet gehoord of gezien. Jammer!!!

Gisteren zijn we met onze poes naar de dierenarts geweest, ze at niet goed en ze was “stilletjes”. Nou voordat we haar in een reismandje hadden, dat viel echt niet mee. Maar na wat tegensputteren van de poes, is het toch gelukt. Ze begon een heel klagelijk te janken, maar bij de dierenarts in de wachtkamer was dit over.

Haar koorts is opgemeten en ze is geheel bekeken, er was niets bijzonders aan de hand. Ze heeft twee injecties gehad, eentje met een vitamine- stoot en de andere was een eetlust opwekker. Nou dat werkt snel, want ze heeft alweer wat gegeten.

Wat een schitterend weer toch de laatste dagen, lekker weer de ramen open en buiten zitten.

Ik zal eerst even over gisteren vertellen, want ik heb iets leuks meegemaakt. Ik heb voor een vriendin van onze buurvrouw(Annemie) een paar dingen gemaakt, in opdracht. Nou , dit klinkt wel heel zwaar, maar ze wilde het toch wel heel graag. Gisteren was die vriendin bij Annemie en ik ging even het bruidspaar laten zien.Ik had twee knuffels gekregen, een Nijntje en een Leeuwtje. Dit wilde ze graag omgetoverd hebben als een bruidspaar.

Ik heb gelijk mijn hersentjes laten kraken, want dit was een hele uitdaging, maar ook wel een heel geknutsel. Ze zijn klein en dat maakt het een stuk moeilijker. Toch heb ik er iets heel moois van kunnen maken, ik ben er zelf best trots op. Het was passen en meten nog eens van andere stof knippen en dan nog maar eens overdoen. Tot het moment kwam dat ik tevreden was over de beide knuffels.

Ik ga weer even verder met toen ik bij Annemie kwam:

De vriendin van haar had een prachtig gedicht voor me gemaakt , ik ben gaan zitten en heb ademloos geluisterd. Wat een uiting van tevredenheid.

Dit is het bruidspaar aan de voorzijde, aan de achterzijde is de bruid eigenlijk nog mooier. Deze foto komt morgen of overmorgen op mijn handwerksite. De Roodkapjespop heb ik al een paar dagboeken eerder laten zien.

Daarna ben ik met de tevreden “opdrachtgeefster” en het bruidspaar op de foto gegaan. Nou dit was echt heel erg leuk. Anny, nogmaals bedankt voor je gedicht, ik ga het inlijsten en het komt in mijn atelier te hangen.

Vanochtend ben ik naar de viltcursus geweest, wat ik nu aan het maken ben is een hoofdband.

Het begint al ergens op te lijken, intussen ben ik al weer wat gevorderd. Ik ben bijna de hele middag aan het vilten geweest.(buiten).

Met mijn echtgenoot gaat het goed, de operatie is goed verlopen, alleen moest hij nog wel een nachtje in het ziekenhuis blijven. Jammer!!!! Ik ga nu nog even borduren en wat lekkers drinken, dat mag nu ook wel intussen. Ik was vanmorgen zes uur uit bed.

Het is vandaag de eerste lente dag en de vlinder maakte deze dag compleet. Naast het fotograferen van de eerste vlinder, was het prachtig weer. De vlinder vloog eerst een hele poos om me heen en daarna bracht hij een kort bezoek aan de hyacint. Toch heel bijzonder dat de vlinder een poos om me heen vloog, zou dat iets betekenen???Op het graf van mijn ouders liggen ook vlinders. Toch deed het me wat, het bracht me toch even aan het denken. Het gaf me een goed gevoel.

De vlinder is niet zo duidelijk, maar ik had maar even de tijd om er een mooie foto van te maken. Eerst moest ik nog mijn camera binnen halen en daarna was het bezoek aan de hyacint kort. Ook zag ik de eerste hommel, maar deze was nog te onrustig. Deze was op zoek naar bloemen, maar die tijd komt nog.

Vanmiddag zijn we weer naar het ziekenhuis geweest, we hadden om vier uur een afspraak en om kwart voor vijf werden we pas binnengeroepen. We hoefden alleen maar een jawoord te hebben van de internist . Deze heeft het laatste woord voor een operatie. Ik kreeg vandaag en paar gezellige mailtjes van de vrouwen van de viltcursus. Ook kreeg ik van Jannie weer een leuke mail, ze is nu in Nieuw Zeeland. Gisteren hadden ze ook daar last van een kleine aardbeving. Ze lag in bed en ze dacht dat haar tweelingzus aan haar bed stond te schudden. Gelukkig viel het alles mee en bleef het hierbij.Nou ze is wel geschrokken.

Met Jeanne , onze buurvrouw gaat het weer goed, ze is nog herstellende van haar operatie, maar ik denk dat we haar binnenkort wel weer in hun chalet zien.

Zondagmiddag en buiten is het zonnetje heel vaag aanwezig. Het zou vandaag een prachtige zonnige dag worden, dus goede hoop dat dit vanmiddag gaat gebeuren.

We hebben een drukke week achter de rug, nou ja druk, we zijn veel in het ziekenhuis geweest voor van alles. We moesten voor controle bij de uroloog zijn dit liep uit in een onderzoek en met als conclusie dat weer een dagje ziekenhuis nodig was. Dit gaat a.s woensdag gebeuren, mijn echtgenoot gaat dan weer geheel onder narcose. Wat is er namelijk gebeurd na de vorige operatie, het bindweefsel is de blaas aan het afsluiten, dus dit weefsel moet weggesneden worden.

Voor deze opname moesten er diverse onderzoeken worden verricht en de hier bijhorende intake gesprekken.

Verder ben ik deze week verder met mijn tas gegaan voor de viltcursus. Deze ligt nu te drogen, als hij droog is , maak ik er een fotootje van. Ook ben ik al een heel eind met het quilt voor ons kleine prinsesje.

Nog een paar blokjes quilten en dan kan ik er een mooie geruite rand ommaken.

Onze poes treft het maar met een vrouwtje dat zo graag quilt. Ze vindt het heerlijk om op zo’n quiltej even de oogjes te sluiten en een tukkie te doen. Oh mijn schoonzusje en zwager kwamen gisteren met een paar doosjes met spullen van mijn ‘schoon’moeder brengen. Gelukkig hebben we alles weer een mooi plaatsje kunnen geven. Mijn ‘schoon’moeder moest het nog eens kunnen zien. Ik ga nu eten en dan gaan we een kop koffie bij onze dochter en schoonzoon, drinken.

Afscheid nemen is met zachte vingers, wat voorbij is. Dichtdoen en verpakken in de goede gedachten ter herinnering.

Dit kleine gedichtje heb ik van internet geplukt.

Veertien maart, het is alweer acht jaar geleden dat we afscheid moesten nemen van mijn vader. Niet zomaar afscheid, maar voorgoed. Wat heeft dit afscheid veel pijn gedaan. We hebben de laatste week met mijn broers en schoonzusjes en mijn moeder nog voor hem gezorgd. Mijn vader had A.L.S. en we wisten dat we binnen een week voorgoed afscheid van hem moesten nemen.

Die week blijft me altijd bij, de nachten dat we om de beurt waakten en mijn vader alle liefde en zorg gaven die hij wilde. Ja en dan ineens is daar het moment dat je geen vader meer hebt. Dat doet pijn, gelukkig hadden we nog een moeder, maar mijn vader had een speciaal plekje in mijn hart. Toen ik geboren werd sprong mijn vader een “gat” in de lucht, een dochter!! Een vader blijft voor een dochter toch iets speciaals. Sorry broers, met jullie was jullie vader ook heel erg blij hoor , maar ik vond dit wel grappig om te vertellen.

Dit kaartje vond ik tussen de spulletjes van mijn “schoonmoeder”. Mijn vader maakte alle kaartjes zelf op de computer. Dat vond ik zo knap, bejaard en dan toch nog interesse voor de computer. Ze had alle kaarten bewaard die naar haar toegestuurd waren. Deze vond ik wel heel speciaal om in mijn dagboek te zetten. Ik ben zo benieuwd wat mijn ouders voor Nel, mijn “schoon”moeder hadden gemaakt. Mijn ouders kregen altijd zelfgemaakte borstplaat, nou niet alleen zij, maar de hele familie geloof ik.

Even nog iets over mijn bezigheden vandaag, gitaar gespeeld, huishouden gedaan en vanmiddag ben ik aan het vilten geweest.

Dit is de voorkant van de tas, ik heb er met wol wat versiering op aangebracht.

Dit is de binnenkant van de tas, deze heb ik ook geheel gevilt. Wel spannend hoor, nu moet ik de tas nog “Walken” en dan moet hij meer gaan vervilten en zo wordt hij een stuk kleiner.