
Vanmiddag zijn we naar een Biologische varkens- boerderij geweest.

We kwamen binnen en we kregen eerst een kop koffie met een worstenbroodje. Dit moesten we wel betalen, maar het was een gezellig binnenkomen. We moesten eventjes wachten op de rondleiding, want er was net een groep weg. nou dat gaf niets, want dan konden wij ons broodje rustig opeten.
Na zo tien minuutjes wachten gingen we naar de stallen. Maar voor dat we de stallen in gingen, moesten we ons omtoveren tot een boer en een boerin.We moesten onze schoenen en jas uitdoen en werden voorzien van laarzen en een overal. Dat was een grappig gezicht, iedereen in zo’n overal, vooral de kleine kindertjes zagen er toddig uit, die droegen rode laarsjes bij hun overal.
We gingen eerst naar de pasgeboren biggetjes kijken, deze lagen net knus bij moeder te drinken.

Deze waren nog geen dag oud, wat een vertederend gezicht, al die kleintjes.
Daarna gingen we naar de biggetjes van een dag oud. Iedereen mocht een biggetje vasthouden. Wij hebebn ook zo’n biggetje vastgehouden, nou het biggetje spartelde eerst even tegen, maar later werd het een stuk rustiger.

Vervolgens zijn we naar de varkens toegegaan, die volgende week naar de slacht moeten. Deze zijn zeven maanden oud. Tenslotte konden we kijken hoe het voer met de computer werd geregeld. Dat gaat allemaal automatisch.
Het was een ontzettende leuke rondleiding, we hebben genoten.



2 reacties
Marga
Wat een scheetje is dat zeg! Dat kan toch niemand op eten? Nu zo ongeveer twintig jaar geleden heb ik de laatste hap vlees gegeten, kon het uit respect voor de dieren niet meer. Ieders keuze natuurlijk, maar wat leuk Greetje dat je ze even vast mocht houden. Kan je al even wennen aan het Landleven!
Greetje
Nee , Marga, ik moet daar ook niet aan denken.
Ik zou het vlees daar ook niet kunnen kopen. Wij hadden net kippen en die eieren luste ik echt niet, ik wilde alleen maar eieren van Appie Heijn. Intussen eet ik toch de eieren van onze kippen.
We hebben ook vlees gekocht van de eigenaar van het park, die eet alleen maar "eigen"dieren.
Dat kan ik echt niet door mijn keel krijgen, het ene moment geven we de hertjes eten en het volgende moment ligt het op ons bord.
Ik braad het dan wel, maar geef het vervolgens aan een ander.We hebben een schoonzoon die er dol op is en er dus veel plezier mee doe.
Wij zijn geen grote vleeseters, maar af en toe een stooflapje bij de spruitjes, is toch wel lekker.