Het is nu dinsdagavond, dadelijk ga ik lekker onderuit in mijn luie stoel zitten en dan ga ik “Ik vertrek” kijken op de TV. Dat vind ik heerlijk om te kijken, lekker ontspannend, hier kan ik mijn hersentjes wat rust geven.

Vandaag zijn we thuis gebleven, want ik had vanmiddag gitaarles. We hebben hier ook nog genoeg te doen, want ja de was etc. gaat gewoon door. Mijn echtgenoot is de vloer uit mijn atelier aan het halen, deze komt in Sofie haar kamertje.

Gisteren is het zeil uit de boerderij gehaald, een hele klus, want alles zit vastgeplakt.

Ook de traplift is verwijderd, deze is opgehaald door een broer van Ronald(onze schoonzoon) en een kennis. Ook hebben ze de ovens, gastel, afwasmachine etc. uit de keuken meegenomen. Wij hebben een een nieuwe keuken gekocht, dus dat oude kon allemaal weg.

Morgen moeten we de vloerbedekking uit de kamer halen en dit willen we donderdag of vrijdag naar de stort brengen.

Gistermiddag ben ik op een verjaardag geweest van onze buurvrouw (van de boerderij). Ze had me gevraagd, want er kwamen nog meer buurvrouwen en wat vriendinnen van haar. Eerst voelde ik me even een onwennig, maar dat was maar heel kort. Het was reuze gezellig en in een mum van tijd was ik als “de nieuwe buurvrouw” opgenomen . Je kan goed merken dat het echt een dorp is, heel knus en er is heel veel te doen. Ook zijn de sociale contacten heel goed en gezellig.

Oh, ik zie dat het al over half negen is, dus ik ga snel TV kijken.

Ik griezelde altijd als ik een spin zag, maar die angst is voorbij. Ik heb de balken en schrootjes schoongemaakt van vier slaapkamers in onze boerderij. Hier ben ik veel spinnen tegengekomen, nou ja veel, nou voor mij genoeg.

We zijn heel druk bezig, morgen ga ik de schrootjes en de balken met een primer behandelen en dan kan ik ze verven. Mijn echtgenoot is alle behang aan het afstomen. Een hele klus, want er zit heel degelijk dik behang op de muren. Zo tussendoor zijn we ook aan het snoeien en andere klusjes aan het doen. Morgen gaat de traplift van de trap af en dan gaan we dozen naar boven brengen. We stouwen iedere dag onze auto vol met spullen.

Aan het eind van de middag hebben we nog op Sofie gepast, Noortje en Ronald hadden een etentje met hun team . (van school). Om zes uur namen de buren van hun de oppas over, zo konden wij nog wat bood- schapjes doen. Morgen moeten we vroeg bij ons huis zijn, want dan worden de plavuizen gebracht.

Dit is een kiekje van een gedeelte van de woonkeuken, op deze tafel heb ik alle glazen, bordjes etc. staan.

Je kan tegenwoordig veel uit de muur halen, op het nieuws hoorde ik zo straks dat over een poosje de bibliotheekboeken ook uit de “muur”komen.

Ja, dat heb je met een boerderij van 1898, die zorgt nog eens voor leuke natuurverrassingen.

Nu ga ik stoppen en nog even wat quilten, we zijn best moe na zo’n hele dag. Ook de auto ‘s- avonds weer inpakken en ‘s-morgens weer uitpakken is een hele klus. Ik krijg er bijna gespierde armen van, nou kan dit geen kwaad natuurlijk.

Het is nu zaterdagavond en op de achtergrond luister ik naar het 30 jaar grachtenconcert. Het weer is buiten nog fantastisch, lekker zwoel, wel is het al donker. Goh, wat gaat dat vlug, ook ’s morgens is het weer een stuk later licht.

We hebben gister de sleutel van onze boerderij gekregen.

Dit gebeurde bij de notaris, het ging heel gemoedelijk. Wel grappig, wat er op zo’n moment door je heen gaat, wie had dit kunnen dromen, wij niet. Wat hebben we ineens veel nieuwe fijne dingen die op ons pad komen en waar we van mogen genieten. Een kleinkind en een droomboerderij en een lieve dochter en een hele fijne schoonzoon.

We hebben al vele achterbakken van onze auto naar onze boerderij gebracht.We zijn een paar keer op en neer gereden.

Dit is al een klein overzichtje aan de achterkant, we hebben er gelijk iets gezelligs van gemaakt.

Vanochtend kwamen we bij de bakker (onze buren), deze vertelde ons dat de buurt genoot van de plantjes die ik voor alle ramen had gezet. Vanavond hebben we een lampje (5 watt ,anderhalf uur) laten branden. We hebben hele fijne buren om ons heen, we hebben er al kontakt mee gemaakt.

Deze mutsjes heb ik voor onze nieuwe buurvrouw gebreid, ze krijgt haar eerste kindje in november. Het wordt ook een meisje, dus al gelijk een maatje voor Sofie.

Hier op het park hebben we ook altijd hele lieve buren gehad en we blijven kontakt houden. Ja, we hebben hier toch zes jaar vertoefd, hele fijne jaren zijn dit geweest.

Nu ga ik stoppen, lekker onderuit zitten. Morgen gaan onze buren mee en dan komen onze dochter en haar man en Sofie ook kijken. Maandag gaan kennissen mee en de man gaat zich bezighouden met een nieuwe boiler en een nieuwe ketel voor de hete lucht verwarming. Ik probeer zoveel mogelijk in mijn dagboek bij te houden wat we doen,het zal niet iedere dag lukken, maar ik doe mijn best.

Veertien augustus blijft een bijzondere dag, een dag die heel speciaal blijft. Vandaag is het de dag van het overlijden van mijn moeder, dit is nu vier jaar geleden.

Deze beer uit mijn verzameling beren heb ik mee- gegeven aan mijn moeder.Ik heb de kerstbeer naast haar gelegd. Ik hoor mijn echtgenoot nog zeggen, Greetje je ziet je lievelingsbeer nooit meer terug hoor.Ja, zei ik, dat weet ik hoor, maar mijn moeder hield zo van beren , dat ik wilde dat deze beer bij haar bleef.

Vanmorgen keek ik naar mijn beren in het atelier en ik besefte me dat de beren nu moesten verhuizen zonder de kerstbeer. Deze laatste dagen komen het verlies van mijn ouders en schoonouder vaak ter sprake. Iedere keer zeggen we tegen elkaar, wat zouden we ze graag van onze boerderij willen vertellen. Wat zouden ze genieten om even een kijkje te kunnen nemen. Bij bij kwam even het gevoel naar boven, dat je ze dus echt nooit meer ziet.

Ook had ik ze zo graag van onze kleine Sofie van Noortje en Ronald willen vertellen. Dit zijn zo van die gedachten die zeker op zón dag door mijn hoofd spelen.

Vandaag was het een regenachtige dag, we hebben lekker uitgeslapen en vanmiddag ben ik achter de naaimachine gekropen.

De blouse is van onze dochter. Deze moest versteld worden. Ze was er uit gescheurd , ik heb er vanmiddag in de zijnaden stukken tussen genaaid. Ik had heel toevallig dezelfde stof liggen. De blouse is heel dun en de stof is katoen, maar het is toch heel netjes geworden en niemand valt het op.(hoop ik). Het was niet zo’n leuke klus, maar het is zo’n mooie blouse, dus dat wel even ploeteren waard.

Het is zaterdagmiddag en op dit moment regent het buiten, de temperatuur is wel hoog gelukkig.

Deze week is heel vlug gegaan, we zijn weinig thuis geweest. We zijn op zoek gegaan naar een nieuwe keuken. We hebben heel wat keukens gezien, maar uiteindelijk hebben we toch een hele mooie gevonden. De kleur van de keuken is antiek groen, hij is echt helemaal naar onze wens. Ook kwamen we deze keuken nog tegen, dit is nostalgie, wij hebben nog wel zo’n keuken gehad in een flat.

De keuken komen ze inmeten (in de boerderij) en dan gaat de bestelling de deur uit. De levertijd is 10 weken, dus me moeten nog wel even geduld hebben.

Gistermorgen hebben we op Sofie gepast, Noortje moest voor controle naar de trombosedienst. Wat hebben we weer genoten van ons kleine meiske en natuurlijk een aantal foto’s gemaakt. ’s Middags hebben we weer de boodschappen gedaan in onze nieuwe buurt. Nou we troffen het want de familie was bezig om de laatste spulletjes uit de boerderij aan het halen. Wij zijn naar ze toegegaan en hebben ons voorgesteld en verteld dat wij de nieuwe bewoners waren. Nou dit vond de familie heel erg leuk, zo konden ze ook zien welke mensen in het huis van hun ouders kwamen wonen. We hebben afgesproken dat ze tegen de Kerst nog eens langs komen. Dan kunnen ze onder het genot van een wijntje zien wat wij ervan gemaakt hebben.

Daarna stonden we nog even bij de auto, nog even kijkend naar ons huis. De buurman van de overkant zag ons en vroeg of wij een kopje koffie kwamen drinken. Dit was reuze gezellig en zo was ook ineens de vrijdag voorbij.

Op bovenstaande foto is een in aanbouw nestje te zien van een merel. De plantjes zullen het tijdelijk zonder water moeten doen.We hebben dit seizoen heel veel merelnesten gehad rondom ons chalet. Nu ga ik nog even achter de naaimachine zitten, nog wat blokjes maken voor een quilt.

Sofie is intussen anderhalve week jong/oud. We hebben al twee keertjes opgepast deze week.

Sofie kan zo heerlijk slapen op je arm, dan ligt ze zo op haar gemakkie, mondje open en de oogjes stijf dicht.Dit doet ze ook als ze het flesje aan het nuttigen is, dan kan ze zomaar lekker in slaap vallen. Het observeren van zo’n klein mensje is zo mooi, al die trekjes op haar gezichtje.

Waarom konden we al oppassen? Onze dochter moest twee keer naar de huisarts en vervolgens werd ze doorgestuurd naar het ziekenhuis. Ze begon in het begin van deze week ineens heel slecht te lopen en ze had erge pijn in haar rechterbeen. Ook werd dit been heel dik. De echo heeft uitgewezen dat ze een trombosebeen heeft.

Gister is het been verpakt in een elastische kous en ze moet iedere dag prikken. Ook moet ze iedere week een bezoek brengen aan de trombosedienst. Dit voor controle, hopelijk knapt dit been snel weer op met de medicatie en de prikjes.

Sofie heelt alle wonden, ze is zo lief en ze slaapt ‘s- nachts door. Ook krijgt onze dochter veel liefde en goeie zorg van de papa van Sofie.

Ik doe nogmaals een bedankje voor de kaarten die we binnen krijgen. Hartstikke leuk ,om Oma en Opa te worden en dan zo verwend te worden. We kregen zelfs een prachtig bloemstukje.

Oh, we kregen ook nog twee mooie zelfgemaakte kaarten van de kleinkinderen van onze buurvrouw (Gerda).

Zijn ze niet prachtig??