Een dag die anders is als anders……

Veertien augustus blijft een bijzondere dag, een dag die heel speciaal blijft. Vandaag is het de dag van het overlijden van mijn moeder, dit is nu vier jaar geleden.

Deze beer uit mijn verzameling beren heb ik mee- gegeven aan mijn moeder.Ik heb de kerstbeer naast haar gelegd. Ik hoor mijn echtgenoot nog zeggen, Greetje je ziet je lievelingsbeer nooit meer terug hoor.Ja, zei ik, dat weet ik hoor, maar mijn moeder hield zo van beren , dat ik wilde dat deze beer bij haar bleef.

Vanmorgen keek ik naar mijn beren in het atelier en ik besefte me dat de beren nu moesten verhuizen zonder de kerstbeer. Deze laatste dagen komen het verlies van mijn ouders en schoonouder vaak ter sprake. Iedere keer zeggen we tegen elkaar, wat zouden we ze graag van onze boerderij willen vertellen. Wat zouden ze genieten om even een kijkje te kunnen nemen. Bij bij kwam even het gevoel naar boven, dat je ze dus echt nooit meer ziet.

Ook had ik ze zo graag van onze kleine Sofie van Noortje en Ronald willen vertellen. Dit zijn zo van die gedachten die zeker op zón dag door mijn hoofd spelen.

Vandaag was het een regenachtige dag, we hebben lekker uitgeslapen en vanmiddag ben ik achter de naaimachine gekropen.

De blouse is van onze dochter. Deze moest versteld worden. Ze was er uit gescheurd , ik heb er vanmiddag in de zijnaden stukken tussen genaaid. Ik had heel toevallig dezelfde stof liggen. De blouse is heel dun en de stof is katoen, maar het is toch heel netjes geworden en niemand valt het op.(hoop ik). Het was niet zo’n leuke klus, maar het is zo’n mooie blouse, dus dat wel even ploeteren waard.