Gisteren, woensdag, is het een jaar geleden dat we definitief afscheid van mijn (schoon)moeder hebben genomen.Wat is zo’n jaar snel gegaan. Zo’n eerste jaar denk je bij alle bijzondere dingen aan haar, vooral met de kerst, de jaarwisseling, haar verjaardag etc. Ze hield zo van al die dagen, ook had ze rond deze tijd veel verjaardagen van haar kleinkinderen. Ze liet geen verjaardag verloren gaan. Wij hadden onze kerstboom versierd met haar kerstversiering,dit waren kerstspulletjes die haar eigen kinderen hadden uitgezocht in de winkel.

Zo blijven je ouders/schoonouders altijd bij je, we zeggen heel vaak “ze” het zouden het eens moeten zien. Vooral ook nu met ons prinsesje, Sofie.

Toch geloof ik dat er meer is tussen hemel en aarde. Afgelopen week zaten er twee vlinders bij ons op een balk in een kamertje dat nog opgeknapt moet worden. Het waren Atalante’s, op het graf van mijn ouders staan twee vlinders. Ook is mijn moeder overleden in een kamer die de naam droeg Atalanta.

Ze zijn intussen weer weggevlogen,toch heel bijzonder, rond deze tijd nog vlind