Dinsdag en woensdag…
Gelukkig moest ik er wat later zijn dan bij mijn eerste oog. Eerst werden mijn ogen en mijn oogdruk gemeten. Daarna werden mijn ogen om het kwartier gedruppeld, dat is de verdoving . Daarna werd ik binnengeroepen voor de voorbereiding van de operatie. Eerst wordt ik in het blauw gestoken,een jurk,een muts en plastic sloffen. Dan wordt er nog twee keer gedruppeld en ik kreeg een infuus hier werd dit keer een kalmerend middel ingespoten.Vervolgens wordt de bloeddruk gemeten en er komt een dikke streep boven het oog wat geopereerd moet worden.
Daarna kwam de arts me halen voor de OK,dan kom je op een behandeltafel te liggen.Rondom het oog wordt alles ontsmet en dan gaat de operatie beginnen ik vond het minder eng dan de eerste keer. Na de operatie wordt het oog afgeplakt en dan mag je de OK verlaten,je wordt dan in een klein kamertje gebracht en hier moet je een pil slikken en de over de rest van de medicatie krijg je dan uitleg.
Nou gister was mijn zicht hopeloos,maar vandaag is het al een stuk beter.Vanmiddag ben ik gebeld vanuit het oogziekenhuis hoe het ging. Als het oog waziger wordt moet ik bellen ! Nou hopen dat alles zo gaat als bij het andere oog,de arts zei beide ogen kunnen heel verschillend reageren. Willem heeft het er maar druk mee,zeker nu beide ogen moeten gedruppeld worden.
Dit vind je misschien ook leuk
Hebben wij dit prachtige weer verdiend?
Een dag waar we een mooie herinnering aan over houden
2 reacties
Frans
Toch maar knap dat je hebt laten doen en je krijgt er geen spijt van.
Maar het blijft natuurlijk spannend als ze iets aan je ogen doen.
Pa heeft het destijds ook laten doen en knapte er van op.
Met de moeder van Conny hebben we dit proces ook meegemaakt en zij was naderhand heel blij.
Greetje
Ja Frans het is gebeurd het is achter de rug,nu de herstelperiode en begin februari mag ik pas voor een nieuwe bril.Dan is pas de goeie sterkte bekend.
Ik vond het best griezelig een operatie van mijn ogen,maar gelukkig was ik de tweede keer rustiger,een rustmiddel inspuiten heeft geholpen.
Onwillekeurig was toch een ieder gespannen vooral omdat er zoveel moet gebeuren voordat je echt word geopereerd .Ook het feit dat je geen kant uit kunt,je moet heel stil liggen.Ik dacht echt toen ik de OK binnen kwam was ik maar onder narcose gegaan want dat kon ook hier.