Een dag met “stoornissen”

Vannacht gingen we om half een naar bed. Willem lag al heerlijk te slapen en ik voelde me onrustig. Ik voelde een druk op mijn borst wat overging in pijn.Toch bleef ik in bed liggen en ik dacht ik moet slapen want ik ben moe. Toch bleef de pijn aan en om half drie ben ik toch maar uit bed gegaan en pakte zuurstofmeter, deze liet zien dat ik 213 hartslagen had, dus iets teveel en mijn hart ging flink tekeer.

Ik heb Willem wakker gemaakt en ik een pil genomen die mijn hartslag kan verminderen. Toch werkte dit niet op korte termijn.
We hebben twee uur gewacht om de hartbewaking te bellen, ik moest gelijk komen en het mocht wel met de auto ipv de ambulance.
Nou dit was een griezelige tocht want het was zo verschrikkelijk mistig gelukkig viel het op de grote weg mee.

Aangekomen in het ziekenhuis werd ik met een rolstoel opgehaald en gelijk op een bed gelegd.

Toe begonnen de onderzoeken er werd van alles aangelegd en zelfs een infuus.

Ook werden er drie buisjes bloed getapt.Na alle onderzoeken werd mijn hartslag rustig en bijna weer normaal.Waarschijnlijk deed het ingenomen medicijn zijn werk.
Om half acht werd alle apparatuur weer afgekoppeld en het infuus mocht er uit we mochten weer naar huis.
Vanochtend thuis gekomen moest ik eerst gaan slapen van Willem, het nare is ik kan overdag niet slapen terwijl ik super moe was. Verder de hele dag wat aan gelummeld.