
Een rustig dagje met een aantal regenbuien……
Vanmiddag zijn we naar de moeder van Ronald geweest, ze woont nog op zichzelf in Eindhoven. Ze is al 93 jaar en dementerende. Ze kan nog wel alleen zijn maar eigenlijk ook niet meer maar er is een lange wachtrij voor een vertrouwd plaatsje. Gelukkig heeft ze veel kinderen zodat er iedere dag wel even iemand langskomt en ze heeft twee keer per dag thuiszorg.
We waren benieuwd of ze ons nog zou herkennen nou gelukkig wel , je zag ze even denken maar ja hoor ze wist wie we waren. Ze had waarschijnlijk een paar goeie uurtjes want ze was vrolijk en ja wel wat warrig maar ze zegt zelf, ik ben al 93 hoor. Willem heeft de tv aangezet en de klok opgedraaid. Ze was heel mager geworden maar het eten vergeet ze af en toe. Toen we weer weggingen kregen we een dikke knuffel en ze ging naar haar balkon om ons uit te zwaaien. Wat kun je toch iemand snel blij maken met een bezoekje te brengen.
Om vier uur waren we weer thuis en hebben een bakkie gedronken en Ronald kwam ook net thuis en kwam gelijk vragen hoe het was met zijn moeder. Hij was ook heel blij dat ze ons nog herkende.
Om half zeven kwam de loodgieter om de verwarming aan te sluiten, dit was nog een hele secure klus. Ik ben boven maar even gaan strijken . Ook kwam Sofie nog even kijken toen ze van jazzballet kwam even kijken wat ze aan het doen waren want ze zag de grote bus van de loodgieter staan. Na veel herrie en rommel was de klus geklaard 😀

Het was vandaag een frisse dag met veel regenbuien.



Eén reactie
Helen
Ronald mag blij zijn met zijn moeder die nog leeft en Noortje mag super blij zijn met haar lieve actieve ouders. Als je dat niet meer hebt, mis je ze wel hoor.