Gisteren zijn Willem en ik naar mijn moeders huis geweest. We hebben daar een aantal kasten leeggemaakt. Wel raar dat je de inhoud van haar kasten nu ineens in zakken doet en dat elders brengt, zodat een ander iemand hier weer plezier aan kan beleven.

Gelukkig konden we nog een bovenbuurvrouw blij maken met een spiegeltje en nog een ander klein dingetje.Ze was zo blij als een kind, want nu had eindelijk een spiegel in haar gang. Ik dacht, mijn moeder moest het eens zien, dit was nou juist de buurvrouw waar ze niet zón sterke band meehad.Deze buurvrouw hield niet van struiken en knipte altijd wat van de struiken af als mijn moeder lag te slapen of als ze er niet was. De buurvrouw zei nog wel heel vertederend, zo kan ik nog eens aan je moeder denken. Ach, ik dacht, hopelijk gaat deze buurvrouw nogeens van “groen” houden, ze mist zoveel als je daar niet van kan houden.

Vanochtend kreeg ik drie telefoontjes achter elkaar en nog heel veel post. IK had in mijn dagboek geschreven dat het weer zo “stil” was, na zo veel belangstelling. Drie lieve mensen belden mij vanochtend om te vragen hoe het met me ging.We hebben beide wel ervaren dat al die aandacht heel fijn is en het nooit teveel kan zijn.

Vanmiddag ben ik weer naar gitaarles geweest, ik was een paar weken niet geweest en ook had ik bijna niet geoefend.Mijn lerares is zón fijn mens en die had een prachtig muziek- stuk voor me opgezocht en dit zijn we samen gaan spelen.Nou ja, ik speelde niet het hele stuk mee, maar dit ga ik thuis lekker oefenen. Heerlijk om weer naar les te gaan en weer te kunnen spelen, het is zo mooi, muziek maken!!!

Daarna hebben we nog een trappistje gedronken in het cultureel centrum (waar ik les heb) en vervolgens hebben we nog even de boodschappen gedaan. Het was weer een heerlijke ontspannen dag, even weer het “gewone” leven op kunnen pakken. Mijn moeder zou hier ook heel blij om zijn dat we weer ons eigen dingen kunnen gaan doen, ze zei tijdens haar ziekbed, denk ook goed aan jezelf en besteed niet alle tijd aan mij. Als ze zag dat ik een traan wegpinkte zei ze, dat is toch niet om mij? Ze wilde tijdens haar korte ziekte nooit teveel zijn en dat iemand zich zorgen om haar maakte.