Vanmiddag de eerste handwerkmiddag in mijn atelier

Vandaag was het dan de “grote dag”, de eerste handwerkmiddag in mijn atelier. Best even spannend hoor, zo’n eerste keer. Maar ik was heel snel in mijn element , de reakties waren overweldigend van de vrouwen. Niemand had het nog helemaal klaar en ingericht gezien, dus het was een hele openbaring. Maar ik begrijp die reakties wel, want het is ook echt een droompaleisje. Ik had gezellig wat kaarsjes aangedaan en de kachel snorde en ik had de TV aangezet met het schaatsen.

Ook de eigenaresse van het park kwam kijken en had een zalige lekkernij meegenomen voor bij de koffie. Het was een fantastische gezellige middag. De sfeer van mijn atelier bracht niet alleen de sfeer, maar af en toe wat lichte sneeuw buiten ,maakte het plaatje geheel compleet. Er ligt bij ons nog veel sneeuw buiten, wel heel mooi, maar ik verlang ook wel weer naar een “groene” wereld.

Er zijn alweer een paar dagen voorbij dat ik in mijn dagboek heb “geschreven”, intussen heb ik weer een bezoek aan de dokter mogen brengen en ik mag zelfs volgende week weer terug komen. Mijn medicijnen doen niet het werk wat ze zouden moeten doen, dus even stoppen en kijken hoe het dan gaat. Ik heb nooit geweten dat een schildklier zo belangrijk kan zijn.Het vervelende was, dat ik zelfs mijn gitaarles af moest zeggen, omdat ik me niet geheel lekker voelde, nou mijn les afzeggen doe ik niet zomaar!!

De natuur: alle vogeltjes in onze tuin genieten door de kou nog steeds van de stukjes brood dat mijn echtgenoot buiten brengt. De merels zitten ’s morgens al te wachten, ze vliegen onrustig heen en weer totdat ze de broodplank met het beloofde brood zien. We zagen gisteren een koperwiek in de tuin, maar voordat we een foto konden nemen, was deze weer verdwenen.