Het is weer een paar dagen geleden dat ik in mijn dagboek heb “geschreven”. Soms glijden dagen “gewoon” voorbij. We hebben een rustig weekend achter de rug, in de sneeuw gewandeld, geluierd, en we zijn gezellig bij onze dochter en haar vriend geweest.

Vanochtend was het gelukkig niet meer zo koud buiten, het was zelfs aan het dooien.Heerlijk!!, sneeuw is best leuk en mooi, maar niet te lang. Nu wil ik wel weer een “groene wereld” zien en wat minder kou.

De eerste foto is de tafel in de sneeuw en de tweede foto is dezelfde tafel en deze foto heb ik vanmiddag genomen. Vanmiddag heb ik wat fotootjes gemaakt van mijn vest (voorpandje) en de pop en wat ondergoedjes. De foto’s heb ik natuurlijk in mijn atelier genomen, daar heb ik alle ruimte en heel goed licht.

Ik wil nog meer breien, want ik wil iets bijzonders maken voor in mijn vensterbank, nu staan er de sneeuwpoppen, maar zodra het weer geheel anders er uit gaat zien, wil ik er wat anders leuks neerzetten.

Dit is dan het voorpand van mijn vest, het is smal, maar er wordt nog een hele open rand aangebreid. Dit wordt bij het hele vest gedaan.

Nu nog een nieuwtje uit de natuur:

Deze foto is door het raam genomen, het is een Winterkoning.

Ondanks zijn geringe afmetingen behoort de zang van de mannelijke Winterkoning tot de luidste en op val- lendste van de Europese vogelwereld. Zijn stem is nagenoeg het gehele jaar door te horen. Hij bakent niet alleen zijn broedterritorium af ,maar ’s winters ook zijn voedselgebied.

Bron: Vogelbescherming