Een ietwat onrustige week

Ja, het was een week met van alles wat! Afgelopen zondag hebben we op de kunstmarkt gestaan, mijn echtgenoot en ik. We hadden een kraam op het plein, het was een perfekte plek. Op het plein waren diverse optredens van de muziekschool en het poppentheater. Ondanks de optredens trok onze kraam veel aandacht, ik kreeg hele mooie positieve reakties. Mensen vonden de dingen die ik maakte, vrolijk en sommige dingen die ik maakte deden denken aan vroeger. Een tikje nostalgie maakte de kraam tot een mooi geheel. Ik heb heel veel verkocht, zoals drie quilts, twee daarvan waren groot en eentje daarvan was voor een ledikantje. Daarnaast nog diverse kleine dingen. Het was een fijne gezellige dag, het was mijn eerste keer dat ik met mijn spullen “de boer” op ga. Over twee weken staan we weer op een markt in een klein dorpje, het luistert naar de naam Helenaveen.

Verder moesten we afgelopen week zowat iedere dag naar het ziekenhuis voor mijn echtgenoot, waarvan er één dag bijzat dat hij een dagje moest blijven.

Nu moeten we nog een week op de uitslag wachten van alle onderzoeken. Afgelopen maandag kregen we ook een telefoontje van mijn schoonzusje (corien) dat mijn schoonmoeder met loeiende sirenes naar het ziekenhuis was vervoerd.

Mijn schoonmoeder had een zwaar hartinfarct gehad, toen ze in het ziekenhuis aankwam is gelijk gedottert en heeft twee stents gekregen.De stents maken het mogelijk om het bloed weer vrij te laten stromen door de kransslagader. We zijn vanmiddag naar het ziekenhuis geweest, nou ze was er nog niet best aan toe. Toch wil het ziekenhuis er aan werken om haar volgende week woensdag weer naar huis te sturen. Of dat kan betwijfelen we, ze kan niet lopen, ze is zo zwak en ze is geheel uitgeput. Toen wij bij haar waren, vielen haar ogen vele malen dicht en na de drie brokjes brood kon ze niet meer eten.

Toch moet ze eten en veel drinken, want haar nierfunctie is door de contrastvloeistof (die nodig is bij het dotteren) sterk verminderd. Ja, ze is 90 jaar en ze had zoveel wilskracht, maar nu merkten we toch dat dit op op een heel!!! laag!! pitje stond. Toen wij er waren, samen met mijn schoonzus en zwager (corien en cas) is mijn schoonmoeder van de hartbewaking naar de verpleegafdeling verhuisd. Ze heeft een kamer alleen, wel een hele ongezellige kamer, nou niet een kamer waarvan je opknapt. Ze ligt in Leidschendam in het ziekenhuis. Het is allemaal even spannend hoe dit allemaal gaat verlopen, misschien komt ze er geheel weer bovenop. Het is een sterke vrouw, maar ja de natuur is soms sterker. We zijn zo twee uren in het ziekenhuis gebleven en op tijd weer het verkeer in gestapt. We kwamen al rap in een file van 10 km en verderop bleven de signaleringsborden ons verblijden met het getal “50”. Jammer dat het altijd maar druk is, druk is niet erg, maar die files!! Vreselijk!

Oh, afgelopen woensdag ben ik weer naar de viltcusus geweest, het was weer reuze gezellig. We hebben een prachtige kraag gemaakt. Hij is nog niet af, eerst moesten alle stukjes geknipt worden . Iedereen had een eigen motief in het hoofd en er kwamen prachtige kragen tevoorschijn. De cursus duurt een hele ochtend, maar ja , dat is nog te kort om een heel werkstuk klaar te krijgen. Ik heb een gedeelte gevilt en de rest doe ik thuis. Toen ik alle patroontjes had uitgeknipt en even in patroon had gelegd , heb ik een foto gemaakt.

Jammer dat we nu vakantie hebben tot september/oktober, het is zo ontzettend leuk en verslavend. Toch heb ik heel veel geleerd in de drie lessen die ik heb gevolgd, ik kwam er wat later op doordat een buurvrouw (Mattie) mij op een idee bracht om deze cursus samen te gaan volgen.

Morgenmiddag heb ik een podiumoptreden van mijn gitaarlessen. Dit is op een lager school, wel spannend, maar ook wel heel erg leuk. Ik speel en zing “Only a Woman’s Heart van Mary Black”en een eigen gemaakt liedje. Mijn gitaarlerares zingt bij beide songs de tweede stem mee. Bij de eerste song speelt ze misschien ook op de gitaar mee, zij tokkelt dan en ik speel slaggitaar. We hebben het afgelopen dinsdag geoefend en toen ging het hartstikke goed.Maar ja , als er diverse ogen op je gericht zijn, weet ik niet of het nog zo vloeiend gaat, ik hoop van wel, want ik heb er echt zin in. Het is een uitdaging voor mij en dan mag het niet mislukken.