Zonet de kachel weer een stukje opgedraaid, het is gewoon koud. Vandaag heb ik mijn laarzen gedragen met dit herfstachtige weer.

Onze poes begrijpt het niet, afgelopen dagen kon ze genieten van de open deur, nou ja de hordeur. Ze snapt er niets van, waarom die deur nu niet open blijft. Vanmorgen zijn we weer aan het inpakken geweest, wat laden legen en wat kleine spulletjes.

We zijn afgelopen week ook weer naar de kring- loopwinkel geweest en we hebben een aantal “troepies” naar de stort gebracht. Bij de kringloopwinkel werd ik gisteren al begroet met “dag mevrouw”. Ze vroegen of ik de spulletjes die we gebracht hadden weer terug kwam kopen. Nee hoor, maar ik heb twee standaards voor mijn poppen gevonden en daar ben ik heel!! erg blij mee.

Vanmiddag hebben we onze nieuwe id-kaarten opgehaald. Deze waren bijna verlopen. We zijn afgelopen dinsdag geweest om dit te melden en nu waren ze al klaar. Voor een nieuwe id-kaart moesten we vingeraf- drukken laten maken.

Bij mijn echtgenoot verliep dit geruisloos, bij mij bleef het groene lampje flikkeren. Dit betekende dat er iets niet goed was met mijn vingers. De mevrouw achter het loket haalde voor mij een vochtig gemaakte tissue en hier moest ik mijn vingers over laten glijden. Warempel, het groene lampje kwam tot rust. Mijn vingers waren te droog, zei de (loketbeambte). Dat is ook vaak bij oudere mensen. Ik schoot in de lach en vertelde haar dat dit best het geval kon zijn. Ik ben ook een jaar ouder dan mijn echtgenoot.

Ook constateerde ze dat mijn echtgenoot structuur had, ik ga vertellen waarom dit werd geconstateerd. Iedere keer als er een vinger op het apparaatje gelegd werd, moest deze vinger ook na korte aanraking weer opgetild worden. Mijn echtgenoot deed dit zonder aanwijzing, mijn vinger(s) bleven wachten tot ik een seintje kreeg. Wel grappig om er achter te komen hoe verschillend je beide met dezelfde handeling omgaat. Ja, ook nu kwam er een brede glimlach op mijn gezicht, mijn handeling met de vingerafdrukken van mij kwam bij mij niet vreemd over.

Een poosje geleden maakte ik me zorgen om de Goudfazant, zijn staart was verdwenen en hij zag er haveloos uit. Hij was gewoon in de rui, want nu ziet hij er weer uit als een “Goudhaantje”.

Ook heb ik nog een foto gemaakt van de “Amata phegea”, een zeldzame vlinder uit de familie van de beervlinder. Kort geleden heb ik ook deze vlinder op mijn site geplaatst, maar ik wilde de vlinder op de hortensia gefotografeerd zien. Hij is zo mooi en hij vliegt steeds bij ons in de tuin.