Nog zo’n mooie dag…..

Dat was even schrikken toen we vanochtend wakker werden, het verband dat om de vinger zat van Willem had een paar kleuren rood.

Ja daar moest natuurlijk een schoon verband om. Ik zei Willem zou je niet even de huisarts bellen, want ik durf dat er zo niet af te halen en ja ook weer zo verbinden dat de nagel op zijn plek blijft zitten, die mag niet verschuiven. Hij vond dat een goed idee en pakte gelijk de telefoon, nou hij kon bijna gelijk komen.

Zo zag de vinger eruit na het bezoek van de huisarts, ze had gezegd dat alles er goed uitzag. Ik was blij dat ik het niet had gedaan want het verband zat wat vastgeplakt. Donderdag moet hij weer komen dan wordt het verband verschoond.
Vanmiddag na het eten hebben we eerst een stukje gelopen even kijken hoever ze in de nieuwe wijk zijn . De mensen waren druk bezig om hun droomhuis mooi te maken, we hebben ook een poosje met iemand staan praten die was druk bezig om zijn straatje wat schoon te houden. Er rijdt nog veel werkverkeer en dat zal voorlopig wel zo blijven.
De tweede fase moet ook nog gebouwd worden.

Toen we thuiskwamen was het bijna half drie en konden we de poort open laten want Sofie komt zo uit school. Om kwart voor drie kwam ze aangefietst met een paar meiden uit haar groep. Ze nam niemand mee, ze had geen zin om af te spreken. Zo van half drie tot vijf of zes uur vindt ze best lang. Ze vindt het heerlijk om lekker wat op haar tablet spelletjes te doen. Ik heb eerst een boterham voor Sofie gemaakt ze had haar boterhammen tussen de middag niet op gegeten, ze vond het zo anders smaken.

Toen ze de boterham op had, ben ik begonnen om tachtig klosjes te ontdoen van het garen. Sofie heeft me geholpen en ze vond het leuk werk.

Ook Japie vond het reuze interessant en probeerde af en toe om een draadje te pakken .

Tegen half vijf zijn Sofie en ik naar de postbus gelopen, even een kaart posten voor mijn jarige schoonzus, Conny. Toen we bijna thuis waren werd Sofie door een 🐝 wesp in haar nek gestoken. Dat deed pijn en we hebben het gelijk met wat azijn gedept en er iets speciaals op gedaan . Ze kroop bij me op schoot (ja gelukkig doet ze dat nog) en Willem heeft wat lekkers gepakt om even de pijn te vergeten. Gelukkig was de pijn gezakt ja ik weet hoe zeer dat kan doen zo’n wespensteek.

Nog even wat foto’s van de varens en de plant die voor de tweede keer bloeit in korte tijd.